هواشناسي در يك نگاه

همگام با رشد و خيزش هاي علمي بشر كه بطور عمده پس از انقلاب صنعتي صورت گرفت و انسان پوينده و تلاشگر هر روز طرحي نودر انداخت و ديوارهاي جهل را بي وقفه فرو ريخت و علوم همچون شاخه هاي پر طراوت و جوان در آغاز بهار پنجه در آسمان ساييد، علم هواشناسي نيز گسترش يافت و با طي زمان تاثير انكار ناپذير خود را بر قلمرو بسياري از رشته هاي علوم نمايان ساخت. بكار گيري دانش هواشناسي به عنوان بستر بسياري از برنامه ريزيهاي علمي ـ فني ـ صنعتي ـ كشاورزي و عمراني و غيره ضرورت يافت و از آن پس هواشناسي يك علم شد و از پرده انزوا خارج و كاربرد علمي و علمي بيشتر بخود گرفته كه همچنان اين روند ادامه دارد.

از عمر رسمي اين رشته در جهان بيش از يك قرن مي گذرد اما قدمت و سابقه حقيقي دانش هواشناسي رشته در اعماق تاريخ علوم داشته و به ابتداي خلقت انسان باز مي گردد كه در محاصره هوا ، اين سيال بي رنگ حيات بخش قرار داشت. باد ـ باران  و دماي هوا و دهها متغير ديگر هواشناسي انسان را از همان روز ازل در بر گرفت و تا امروز هم انسان از دايره تاثيرات آنها نرهيده است و به جرات ميتوان گفت كه هيچ رشته اي از علوم تا به اين حد به حيات و ممات موجودات كره خاكي اثر گذار و مرتبط نبوده و هيچ متغيري ون هوا كه دم و بازدم موجودات زنده را در هر لحظه به زندگي متصل  مي نمايد ، با اهميت و در خور توجه نبوده است. با اين نگرش بر آن شديم تا مختصري از تاريخچه هواشناسي ايران را بيان كرده تا بتوانيم در جهت بالا بردن دانش هواشناسي علاقمندان سهمي داشته  باشيم.

نمايه تشكيلاتي سازمان